Церемонијата традиционално започнува со монолози од познати актери за нивните кариери, а оваа година таа чест ѝ припадна на Кејт Хадсон.
Говор за бунтовната младост
Зборувајќи пред публиката во аудиториумот „Шрајн“ во Лос Анџелес, Хадсон ги насмеа своите колеги потсетувајќи се на своето бунтовничко детство. Таа опиша како била „луда како момчиња“, „премногу гласна“, „запаѓала во неволја затоа што сонувала“ и „била испратена дома од училиште затоа што се облекувала несоодветно“.
Во тоа време, камерите го покажаа нејзиниот брат Оливер Хадсон во публиката, кој јасно стави до знаење што мисли за нејзините тинејџерски денови со гримаси, потврдни кимнувања и тресење на главата во лажна разочараност. На крајот, тој се насмеа и ѝ аплаудираше на сестра си кога таа го заврши говорот со поентата: „Излегува дека сите тие вештини се многу корисни за една актерка“.
Придружба во последен момент
Интересно е што Оливер Хадсон воопшто не требало да присуствува на доделувањето на наградата. Како што подоцна братот и сестрата објаснија за медиумите, партнерот на актерката, Дени Фуџикава, „се разболел многу“, поради што Кејт го повикала својот брат во последен момент. „Мора да си моја придружба“, му рекла таа.
Потврда од дневник
Кејт неодамна во емисијата „Џими Кимел во живо!“ зборуваше за својата младост, за која пишувала во дневниците што ги води од осумгодишна возраст. „Почнав да ги прелистувам и си помислив: „Не можам да го прочитам ова. Не можам“, призна таа, објаснувајќи дека дневниците се исполнети со рани романтични размислувања и изненадувачки емоционален интензитет за некој толку млад.
Водителката се фокусираше на тема што се повторува, а Хадсон призна дека била „луда по момчиња“ поголемиот дел од својот живот. „О, јас сум луда по момчиња буквално од 1980 година“, се пошегува актерката, додавајќи дека дури и нејзините најнови дневнички записи сè уште се вртат околу романсата.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
