Макрофагите се важни, специјализирани клетки на имунолошкиот систем кои се формираат како одговор на инфекција или акумулација на оштетени или мртви клетки. Всушност, макрофагите се вклучени во откривањето, фагоцитозата и уништувањето на бактериите и другите штетни организми.
Што се макрофагите и каква функција имаат во телото?
Макрофагите се големи, специјализирани клетки кои ги препознаваат, голтаат и уништуваат целните клетки. Терминот макрофаг се формира со комбинирање на грчките зборови „макро“ што значи голем и „фагеин“ што значи да се јаде. Покрај тоа, тие исто така можат да презентираат антигени на Т-клетките и да предизвикаат воспаление со ослободување на молекули (познати како цитокини) кои ги активираат другите клетки.
Макрофагите потекнуваат од крвните моноцити кои ја оставаат циркулацијата да се разликува во различни ткива. Постои значителна хетерогеност меѓу секоја популација на макрофаги, што најверојатно го одразува потребното ниво на специјализација во која било дадена ткивна средина. Оваа хетерогеност се рефлектира во нивната морфологија, типот на патогени кои можат да ги препознаат и нивоата на воспалителни цитокини што ги произведуваат (IL-1, IL-6, тумор некроза фактор алфа). Покрај тоа, макрофагите произведуваат реактивни видови кислород, како што е азотен оксид, кој може да ги уништи фагоцитираните бактерии. Макрофагите мигрираат и циркулираат во речиси секое ткиво, „патролираат“ во потрага по патогени или елиминирајќи ги мртвите клетки.
Како се формираат овие клетки на имунолошкиот систем?
Макрофагите се формираат со диференцијација на моноцитите, една од главните групи на бели крвни зрнца на имунолошкиот систем. Диференцијацијата е процес за време на онтогенетскиот развој со кој клетките или нивните групи се менуваат морфолошки и физиолошки, со што се специјализираат за извршување на одредена функција. Кога ќе дојде до оштетување или инфекција на ткивото, моноцитите го напуштаат крвотокот и влегуваат во погоденото ткиво или орган и подлежат на низа промени за да станат макрофаги. Овие макрофаги можат да се модифицираат за да формираат различни структури и да се борат со различни микроби и напаѓачи. На овој начин, макрофагите ја обезбедуваат првата линија на одбрана во заштитата на домаќинот од инфекција.
Макрофагите се вклучени во развојот на неспецифичен или вроден имунитет
Макрофагите присутни кај луѓето се со дијаметар од околу 21 микрометар и можат да преживеат со месеци. Тие исто така се вклучени во развојот на неспецифичен или вроден имунитет. Овој тип на имунитет е долготраен имунитет, кој се стекнува кога макрофагот „вари“ микроб и го презентира микробниот антиген на неговата површина за да ги предупреди другите бели крвни зрнца за присуството на инвазивната честичка. Другите бели крвни зрнца потоа се размножуваат и создаваат имунолошки одговор против патогенот.
Дополнително, антителата можат да препознаат патоген што прикажува антиген и директно да го таргетираат доколку има идна реинфекција, што значи дека имунолошкиот систем некако „се сеќава“ на тој патоген. Секој од макрофагите има специфични протеински маркери на површината на клетката. Некои примери вклучуваат CD14, CD11b, EMR1, MAC-1/MAC-3, лизозим М и CD68. Овие маркери може да се идентификуваат со помош на технички процес наречен проточна цитометрија.
Тие имаат различни имиња во зависност од тоа каде функционираат во телото
Макрофагите можат да имаат различни имиња во зависност од тоа каде функционираат во телото. На пример, макрофагите присутни во мозокот се нарекуваат микроглија, а во синусоидите на црниот дроб – Купферовите клетки. Алвеоларните макрофаги се наоѓаат во пулмоналните алвеоли, а спленичните макрофаги се наоѓаат во маргиналната зона на слезината, во црвената и белата пулпа.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
