Германските власти денеска објавија дека бојниот отров Новичок е употребен против Алексеј Навални, истакнат руски опозициски актер.

Портпаролот на германската влада, Штефен Зајберт, не остава простор за сомнеж - тој посочува дека токсиколошките тестови биле извршени на примероци во германска воена лабораторија и дека резултатите се „непобитен доказ дека станува збор за хемиски нервен агенс од групата Новичок“.

Се разбира, зборот „Новичок“ веднаш нè враќа во 2018 година и труењето на поранешниот руски двоен агент Сергеј Скрипал и неговата ќерка Јулија во Англија, анализира хрватски адвансе

Поминаа две години од аферата Скипал и таа мистерија никогаш не е разјаснета во целост.

ПОВРЗАНО: Шефот на МИ6: Кремљ да не го потценува Западот по нападот врз Скрипал

Како прво, не е познато каде се денес Сергеј и Јулија Скрипал, но се претпоставува дека тие се некаде заштитени и може да живеат под нов идентитет.

Второ, споменатиот Новичок беше борбено оружје развиено во Советскиот Сојуз, а подоцна и во Русија, во периодот од 1971 до 1993 година - ако се користеше против Скрипал во 2018 година, а сега против Навални, нешто „не штима“.

Имено, Новичок важи за еден од најсмртоносните бојни отрови некогаш создадени, но ги имаме и Сергеј и Јулија Скрипал кои целосно се опоравија по хоспитализацијата, а Алексеј Навални, иако сè уште е во кома, веќе не е во опасност.

Сепак, според конечниот извештај на OPCW (Меѓународна организација за забрана на хемиско оружје), четири лаборатории низ целиот свет дошле до истиот заклучок во врска со аферата Скрипал - Скрипалови се отруени од Новичок.

Уште неколку зборови за самиот агенс. Создаден е во Советскиот Сојуз во 1970-тите и имаше четири основни цели:

1) Дека не може да се открие од тогашната опрема за откривање на хемикалии во НАТО.
2) Дека може да дејствува и преку заштитна опрема.
3) Да бидат побезбеден за трансфер.
4) Дека по своите својства може да го заобиколи списокот на забрането хемиско оружје во согласност со Конвенцијата за хемиско оружје.

Гледајќи од перспектива на аргументот дека Новичок навистина бил користен против Скрипал, како поборниците на ова тврдење го објаснуваат фактот дека Скрипал го преживеал нападот?

Постојат неколку аргументи.

Првиот е дека тие не биле изложени на отровот доволно долго. Имено, секој смртоносен боен отров убива на два начина - или со количината или со должината на изложеноста на истиот.

Ако Скрипалови биле изложени на Новичок само за кратко време (што всушност е мал невидлив прашок, а не гас), тие ќе можеле да преживеат.

Вториот аргумент е оној што се однесува на јачината на самиот отров, т.е. ако станува збор за „доза“ на Новичок создадена пред половина век, тој во меѓувреме ја изгубил својата сила (како и скоро секој боен отров кој се чувал долго време).

Тврдењето дека руските тајни служби (руската воена разузнавачка служба ГРУ е обвинета) ги испратиле своите убијци во Англија со „антички отров“ за некои звучи многу неубедливо, за други многу убедливо.

И тука има аргументи за и против.

Факт е дека луѓето во модерна Русија „страдаа“ на различни начини, вклучително и труење (да не спомнуваме некои периоди на СССР).

Од друга страна, аферата Скрипал изби непосредно пред Светското првенство во Русија 2018 година.

Убиство, па дури и обид за убиство во странство е најлошиот можен „ПР“ што Русија би можела да си го создаде во даден момент.

Како да се објасни сето ова? Зарем мислеа дека Новичок (ако бил Новичок) нема да биде откриен (каков што беше навистина во ерата на СССР)?

Тешко. Тајните служби на Западот се запознаени со Новичок уште од 90-тите години на минатиот век и можат да го детектираат, а руските служби сигурно го знаеле тоа.

Понатаму, без оглед како настрадал поранешниот руски шпион (кој подоцна смени страна и со тоа стана двоен шпион), дури и да настрадаше во „сомнителна сообраќајна несреќа“, британските власти ќе покажеа со прстот кон Кремљ. Се разбира, ова е приказна што може да се протега бесконечно, бидејќи некој ќе рече дека Скрипал бил толку опасен за руската влада што едноставно „морале да го отстранат“.

Која е вистинската вистина, веројатно е тешко да се открие.

ПОВРЗАНО: Интервјуто со Русите осомничени за нападот на Скрипал, за Британија е напад врз јавната интелигенција

Факт е дека Сергеј Скрипал беше вклучен во разни матни работи и многу години откако престана да работи за Русија.

Факт е и дека оваа афера избувна во време на големо влошување на односите меѓу Западот и Русија, а последица од истата беше масовно протерување на руски дипломати од западните земји.

Некои ќе речат, со оглед на движењето на геополитиката, дека аферата Скрипал дојде “како порачана“за многумина „како што е наредено“ - како дел од поширокиот план за изолација на Русија.

Ништо не се сменило од 2018 година до денес, згора на тоа, ситуацијата стана уште полоша.

Постои голема параноја, убедување низ целиот западен свет дека Русија некако успева да ја поткопа либералната демократија, а нејзиното „дејствување“ се бара скоро во секој изборен резултат што е неповолен за западните интереси (последниот пример е Црна Гора).

Да започнеме сега со аферата Скрипал кон новата афера со Навални.

Сергеј Навални, за разлика од Скрипал за кого никој не знаеше до 2018 година, ниту пак слушнал, е многу позната личност во Русија и надвор од Русија. Но, фактот дека е славен, не значи дека е поддржан.

Рускиот центар Левада, институт за истражување на јавното мислење, има силна репутација на Запад како објективен и транспарентен извор на информации од Русија. Така го опишува германската државна новинска агенција Дојче веле во својот извештај за Навални од ноември 2019 година. Цитиран е резултатот од новата анкета според која само 9% од испитаниците во Русија го поддржуваат Алексеј Навални.

На 44-годишниот Алексеј Навални мора да му се признае за неговата упорност и фактот дека тој неуморно работи на организирање протести против руските власти, против претседателот Путин, против корупцијата... но исто така мора да се каже дека огромното мнозинство Руси едноставно не се заинтересирани за Навални.

Тој е пред се „лицето на опозицијата“ што Западот сака да го има во својот пропаганден табор. Американскиот весник Вол Стрит Џурнал го опиша Навални како „човекот од кој Владимир Путин најмногу се плаши“.

Такво тврдење нема скоро никаква основа во реалноста.

Всушност, се чини нефер кон самиот Навални кога е прикажан на таков еднодимензионален начин.

На пример, неговите специфични политички ставови не се споменуваат премногу, ниту пак тврдењето дека се смета себеси за „националистички демократ“.

Неговите изјави исто така не се споменуваат кога тој посочува дека руската надворешна политика треба „максимално да се справи со интеграцијата на Украина и Белорусија“ (изјава што ја даде во 2012 година).

И иако Навални ја осуди анексијата на Крим и војната во Донбас, во контекст на осудата на Путин, уште во октомври 2014 година, тој изјави:

„Иако Крим е незаконски окупиран, реалноста сега е дека Крим е дел од Русија“.

На новинарско прашање дали би го вратил Крим во Украина ако стане еден ден претседател на Русија, тој рече:

"Па, Крим не е некој вид сендвич што ќе се дава сега овде или таму. Не, не мислам така. За тоа би бил потребен нормален референдум".

Секако, Навални многу добро знае дека на Крим нема референдум што некогаш ќе заврши со волја да се врати во Украина (огромното мнозинство жители на Крим се етнички Руси).

Што се однесува до прашањето што би направил доколку „стане претседател“, да споменеме дека според Левада центарот, поддршката за него како нов руски претседател редовно е под 1%.

ПОВРЗАНО: Книга за рускиот шпион: Сергеј Скрипал првично не веруваше дека Русија се обидела да го убие

Зошто тогаш беше избран за „лице на опозицијата“ од Западот? Тоа одговара на одредени карактеристики што можат да бидат претставени на Запад.

Навални е млад, енергичен, зборува против реалните руски проблеми, против корупцијата и олигархијата и е можеби единствениот политички актер кој јавно поддржува некои ставови кои се многу важни на Запад, како што е поддршката за истополови бракови.

Ако зборуваме за вистинската опозиција во Русија, опозицијата што има вистинска поддршка меѓу народот, тогаш тоа е Комунистичката партија на Русија.

За секој на Запад кој не ја следи руската политика, ова ќе биде голем шок - разбирливо, бидејќи комунистичката опозиција никогаш не се споменува (дефинитивно не може да се претвори во избрано „лице на опозицијата“).

Но, комунистите, всушност, имаат големи шанси да ја зајакнат својата поддршка, бидејќи тие силно се спротивставуваат на пензиската реформа на Путин (како и повеќето Руси) што доведе до пад на популарноста и за него и за владејачката партија Единствена Русија.

Да се ​​вратиме на Навални.

Пред две недели, на 20 август 2020 година, тој беше хоспитализиран во сериозна состојба откако му се слоши на летот од Томск кон Москва. Патничкиот авион беше пренасочен и слета во Омск каде Навални веднаш беше хоспитализиран. Падна во кома, неговиот живот беше во сериозна опасност. Два дена подоцна, и покрај првичното противење на лекарите во Омск, Навални беше пренесен во Берлин со приватен авион од германската невладина организација „Кино за мир“. Оттогаш тој е во кома, но не е во животна опасност.

Веднаш штом беше префрлен во Германија, некои почнаа да шпекулираат дека наскоро може да се утврди дека Навални е отруен, што, се разбира, би било многу лоша вест за руската влада.

Сепак, оваа најава дека тој е отруен од Новичок е уште „потешка“ - затоа што ако е повторно Новичок, иако германскиот портпарол сè уште не го кажал тоа, се знае на кого се сомнева - Кремљ.

И што ќе се случи во наредните денови? Не е тешко да се предвиди.

Од Русија ќе бидат побарани одговори. Кремљ мора да каже што се случи во Томск (бидејќи на крајот на краиштата ова е нивна територија, а не Солсбери), и ако не можат да го сторат тоа, ќе се најдат во ситуација која ќе биде уште полоша за нив од аферата Скрипал.

Изјавите како „ние целосно ја отфрламе одговорноста“ нема да значат ништо. Исто како и изјавите од типот "што би добиле со труење на Навални? Зошто би го сториле тоа знаејќи дека ќе бидеме осомничени?" - Ништо од ова нема да помине.

Тоа треба да и биде јасно на Москва до сега.

ПОВРЗАНО: Новичок може да ги задржи својствата и до 50 години, тврди британската полиција

Која е „геополитичката награда“ за оваа ситуација?

Бидејќи каква и да е вистинската вистина (тамам и Навални да е отруен од некои фракции на руската олигархија со кои врвот на Кремљ нема никаква врска), ова е една од оние ситуации што „не треба да се пропушти“.

Соединетите држави ќе бидат вклучени, без сомнение.

И, тие ќе побараат што?

Од Германија веднаш да се запре понатамошната изградба на гасоводот „Северен тек 2“ (и попатно да се иселат некои руски дипломати).

Русија ќе види заговор во сето ова, но ако не може да го докаже тоа на начин што ќе ја разубеди западната јавност, која не е спремна за Русија, таа ќе сноси последици.

Што се однесува до Алексеј Навални, него го снајде опасна судбина и едвај ја преживеа оваа ситуација, како што можат да потврдат лекарите од Омск, но Навални не е дете, тој знае што прави.

Самото прозивање на корупцијата во Русија е веќе доволна причина да се „стави главата во торба“, но неговата работа е дури и поопасна од тоа.

Тој - со своето лице, име и судбина - може да послужи, или како марионета или како маченик, во следната фаза на опасен раскол меѓу Русија и Западот, раскол што се претвора во бездна во која може да падне цела Европа.

(Vecer.mk via)

 

Најчитани вести