Ова место е кафански рекордер во Србија, но кафанџиите имаат тажна приказна ...(ФОТО)

Статистиката вели дека местото Гружа, во општина Книќан, на патот Крагуевац - Краљево пред дваесет години имаше 16 кафани и на секој од 88 луѓе му доаѓа – по една! Од тогаш, на градот е неприкосновен рекордер во бројот на кафани во Србија.

По половина век дојдоа "црни денови". Кафулињата се затвораат. Останаа, со кафулињата, кои тука гостилничарите ги сметаат за "мал број", во истиот еснаф останаа точно десет. Но, ова интересно место продолжува да биде српски рекордер. Сметката е проста. Со кафулиња одат и луѓето од околните села и од самата Гружа.

"Опустошени сме. Некогаш имаше многу луѓе, сега и во четврток на" пазарен ден "масите се празни. Во моја Врбета останаа осумдесет куќи, сите стари лица, млади луѓе речиси и да нема", вели селанинот Милиќ Дебљевиќ, 91-годишен старец. Вели дека отсекогаш било тешко за селаните "со кралот и Тито, и кај овој и кај оној. Тој се сеќава на периодот кога меѓу двете војни се надничело за килограм брашно, на "гладни години" од 1954 година па наваму.

"Имаше луѓе. И кога "Застава" се правеше, не беше вака празно. Луѓето одеа, претпоставувам дека се раѓаше и селото беше полно со деца. Нешто не е во ред со пресметките", вели стариот Дебљевиќ загледан таму во минатото, кога од околните села Честин, Липнице, Љубиќа, Пајсејевиќ, Шумара, Баласоре, Губеревци и Лесковац се собирале во Гружа за ора и празници.

На тоа време се сеќава и Радован Кампар (75) од Љубиќ. Четири децении тој градел патишта во државна сопственост и продавал зеленчук од својат двор тука и сведочи за настани на ветер, како нем сведок за влошувањето на состојбата во Гружа.

"Дојде време нашите деца да учат во Болоња, и тие во ЕУ да учат од нашите книги. Ова стана многу сериозно" вели Кампар, како сведочи остроумно и значајно "за како дојдовме овде." А токму и тој се сеќава на 1954 година, " гладна година" овде на земјата се носел котел, се готвело ориз за деца и војската. Во Љубиќ е изградено училиште.

"Ќе не земеа нас 170 деца, ќе не подредеа во "синџир" од петстотини метри и 60.000 тули пренесувавме од рака на рака. Копавме и пченка. Дали мислите дека тоа е за ништо? Правеа работници и луѓе од нас. Сега нема кој да работи", вели 75-годишниот Кампар за времето кога овој град имал само две кафани "Гружа" и "Кај Павле". Втората е урната. Кафаната "Гружа" е изградена во 1878 година. Таа отсекогаш била кафана. Пред 140 години кога ја крена семејството Судовиќ, и во 1937 година кога ја купило семејството Туцаковиќ. Во последните десет години под закуп ја држи Радослав Вељовиќ од Балосаве.

"Нема работа зошти нема луѓе. Одат во Крагуевац. Кога ќе купите автобуски билет за средно училиште, не се враќате повеќе. Луѓето ги едуцираат децата, месечната карта е како закуп на стан за две деца. Гледаш нема девојки, селата се полни со ергени, ќе исчезнеме. Сето ова ќе се затвори ако нешто не се промени за пет до шест години. Кога банката е затворена, тогаш знаете дека е дојден крајот", вели гостилничарот Вељовиќ за проблемите кои им се случуваат на гордите Гружани.

И тој, и стариот Милиќ и Кампар "се надеваат дека ќе се среди сега со Мичо", неодамна избраниот градоначалник Мирослав Николиќ. Тие велат дека "тој најпрво си го организирал неговиот живот, а потоа влегол во политиката", помага на многу луѓе и пред политиката помагал во реновирање на домовите, училиштата, црквите. Но, ако државата не помогне – толку е!

Поврзани

Најнови вести

Коментари